Śmieszne uczucie wiedzieć wszystko,
ja widzę wszechświat, inni urwisko.
Znam zasady gry zwanej życie,
szykuje się w podróż po Madrycie.

Nieświadomi ludzie są zakładnikami ego,
nie wiedzą, że mogą kontrolować je.
Ich zachowania, emocje i myśli są zależne od wszystkiego,
ale nie od nich samych, to smutne, kolego.

Nie wiedzą, że mogą być każdym,
dorastając, marzenia zmieniają w dym.
Są zakładnikami systemu,
są nieszczęśliwi dzięki temu.

Nie wiedzą, na czym polega gra zwana życiem,
mylą ją z małżeńskim obowiązkiem i pożyciem.
Przejmują się, jakby mieli coś do stracenia,
przez co żyją jakby od niechcenia.

Skoro życie to gra, to kim chciałbym być?
Teraz muszę ograniczeń się pozbyć.
Uruchamiam wyobraźnię i zaczynam proces twórczy,
to będzie niezła historia, niech prędko się nie kończy.

Niezależnie, czy uznamy za wartościowe założenie rodziny, realizowanie marzeń czy pomaganie innym, zawsze będzie to opinia. Skoro coś robić trzeba, a wszystko jest subiektywne, to zaczynam się bawić i tworzyć film mych marzeń. Z jedną ogromną różnicą od człowieka nieświadomego – bez pragnienia osiągania. Wizje, które tworzę w swej głowie, traktuję jak grę czy zabawę.

Teraz wyobraź sobie, że życie to teatr. Ludzie to aktorzy, tylko nie wiedzą, że role im przypisały doświadczenia. Nie wiedzą, że myśli same im się myślą w głowach. Nie wiedzą, że mogą kontrolować emocje. Nie wiedzą, że wszystko jest subiektywne. Nie wiedzą, że mogą zmieniać swoje role w każdej chwili. Nie wiedzą, że mogą zmieniać scenariusz i mieć wpływ na przyszłość i pozostałych aktorów. 

Moja świadomość siedzi na widowni i obserwuje sztukę zwaną życiem. Dziwię się, że aktorzy nie wiedzą, że to tylko gra i iluzja. Ja za to znam zasady. Wiem, że mogę zmieniać postacie, scenariusze, tworzyć i robić, co tylko jestem w stanie sobie wyobrazić. Wchodząc do gry zwanej życiem, tworzę film na własnych zasadach. Dlatego zaczynam realizować marzenia. Dobrze się bawię, bo wiem, że to tylko gra. 

Tworzę listę marzeń i zaczynam działać. Angażuję się, kombinuje i robię wszystko, aby je zrealizować. Z tyłu głowy nie czuje ciśnienia ani zaślepionego pragnienia. Wiem, że to gra i nawet jak mi nie wyjdzie, nie będę czuł smutku ani poniżenia. Tak samo jak chcę zwyciężać w życiu i wieść fenomenalne życie, tak i zwyciężyć w makao z moją siedmioletnią córką. Chcę stale wygrywać, lecz gdy przegram to wiem, że nic się nie stanie. Chcieć zwyciężać bez pragnienia, to jak móc kochać bez przywiązania.

Ćwiczenie
Wyjaśnij swoimi słowami zdanie: Chcieć zwyciężać bez pragnienia, to jak móc kochać bez przywiązania.

Fragment najnowszej książki „Nowoczesny Budda”
Więcej o książce: https://www.obsesjadoskonalosci.com/sklep

O autorze

Dawid Piątkowski

Twórca Football Training Center. Ekspert przygotowania motorycznego oraz trener mentalny sportowców. Autor książek Obsesja doskonałości oraz Niemożliwe. Jako trener współpracuje z Olimpijczykami, reprezentantami Polski, zawodnikami Ekstraklasy w piłce nożnej, Plus Ligi w piłce siatkowej, piłce ręcznej, hokeja na lodzie oraz tenisistami klasy światowej biorących udział w turniejach wielkiego szlema jak Roland Garros czy Wimbledon oraz rozgrywkach ATP World Tour. Wychowanek śp. dr. Jerzego Wielkoszyńskiego. Pod okiem Doktora, rozwijał się u boku trenerów kadry narodowej w piłce nożnej oraz wybitnych Polskich piłkarzy jak Andrzej Niedzielan czy Kuba Błaszczykowski.